دلم گرفته است دلم گرفته است

به ایوان میروم و انگشتانم را بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد

سکوت کن
 سکوت کن به یاد آنکه در سپیده جان سپرد

سکوت کن

سکوت کن به یاد آنکه با امید خلق مُرد

سکوت کن به یاد آنکه عاشقانه زخم خورد

تو از سکوت اگر، اگر به خشم می رسی سکوت کن

اگر به خشم میرسی سکوت کن

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم تک وتنها بودم اما تو رو تنها نمی زاشتم

چه سفرها با تو کردم، چه سفرها تو رو بردم دم مرگ رسیدم اما،به هوای تو نمُردم

دارم از تو می نویسم که نگی دوست ندارم از تو که با یه نگاهت زیر رو شد روزگارم

دارم از تو می نویسم ،دارم از تو می نویسم ،دارم از تو می نویسم

موقع نوشتنام، وقت اسم گذاشتنام کسی جز تو نداشتم، اسمی جز تو نمی زاشتم

من تموم قصه هام قصه ی توست اگه غمگین اون از غصه ی توست

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم تک وتنها بودم اما تو رو تنها نمی زاشتم

حتی من به آرزوهات تو رو آخر می رسوندم می رسیدی تو، من اما آرزو به دل می موندم

 هی می خواستم که بگم که بدونی حالمُ اما ترس و دلهره خط میزد خیالمُ

توی گفتن و نگفتن از چه روزهایی گذشتم اونقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

اونقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

من تموم قصه هام قصه ی توست اگه غمگین اون از غصه ی توست

هر چی شعر عاشقونست من برای تو نوشتم تو جهنم بودم اما می نوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعثش اگه مُردم تو بدون چه کسی باعثش

با اون دستای پر مهرش کنه پاک و بگه جونم، بگه جونم

نکن گریه منم اینجام بزار دستات و تو دستام

تو احساس منو میخوای منم ای وای تو رو میخوام

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد یا علی گفتیم و صد اعجاز شد

قفل در پیدا نمی شد ناگهان یا علی گفتیم و درها باز شد

یا علی عشق است و ایمان یا علی یا علی نوح است و طوفان یا علی

نام او از هر دوایی بهتر است یا علی درد است و درمان یاعلی

از عدالت دم زند فریاد او گل نباشد،راستی بنیاد او؟

معرفت معنا شده در ذات او اشک جاری می شود از یاد او

دل به او دادم شدم دلدار او عاشقش گشتم شدم بیمار او