ساز آرزوها

نویسندگان

بایگانی

دی 1383

بهمن 1383

اسفند 1383

فروردین 1384

اردیبهشت 1384

خرداد 1384

شهریور 1384

مهر 1384

آبان 1384

شهریور 1385

آبان 1385

آذر 1385

دی 1385

بهمن 1385

اسفند 1385

اردیبهشت 1386

خرداد 1386

تیر 1386

مرداد 1386

شهریور 1386

اردیبهشت 1387

خرداد 1387

عناوین آخرین یادداشت ها

قصه گو

عشق تنها گفتن نیست ... گاه نگاه هست و سکوت

من و تو یکی بودیم ... یکی بود ... یکی نبود...

من از آن روز که در بند توام...آزادم

وقتی رفتم

از خدا خواسته

طاقت

دوشنبه 1 مرداد ماه سال 1386

وقتی رفتم

هیچکس از رفتن من غصه نخورد
هیچکس با موندن من شاد نشد
وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت
بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
دل من می خواست تلافی بکنه
پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد
پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد

وقتی رفتم نه که بارون نگرفت
هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود
اگه شب میرفتم و خورشید نبود
آسمون خوب میدونم مهتابی بود

دم رفتن کسی گفت سفر بخیر
که واسم غریب و نا شناخته بود
اما اون وقتی رسید که قلب من
همه آرزوهاشو باخته بود

چهره هیچ کسی پژمرده نبود
گلا اما همه پژمرده بودن
کسائیکه واسشون مهم بودم
همه شاید یه جوری مرده بودن

هرچی آرزوی خوبه مال تو ...

10:37 PM | ساز آرزوها | نظرات [1]

تعداد بازدیدکنندگان : 25669